ალექსანდრე როინაშვილი: განსხვავება გადახედვებს შორის

რაიმე ხელობის შესწავლა იმ დროს არ იყო ადვილი საქმე, მით უმეტეს ფოტოგრაფიისა. ყოველი ფოტოგრაფი ცდილობდა სხვისთვის არ გადაეცა თავისი ხელობის საიდუმლო.
 
ოთხი-ხუთი წლის მუშაობის შემდეგ ნიჭიერი ალექსანდრე ხლამოვის მარჯვენა ხელი ხდება. [[1860]]-[[1865]] წლებში ის ხლამოვის დახმარებით ტფილისში სასახლის ქუჩაზე გახსნა თავისი პირველი ფოტო-სახელოსნო. ალ.როგორც როინაშვილითბილისის პირველიგუბერნატორის ქართველიკანცელარიის განსაკუთრებულ მინდობილობათა მოხელის აღწერილობიდან ჩანს (რომელსაც დავალებული ჰქონდა სტამბების, წიგნის მაღაზიების, ბიბლიოთეკების, ფოტოატელიების და სხვათა აღრიცხვა), თბილისში მრავალი არაქართველი ფოტოგრაფი იყოყოფილა მეცხრამეტე საუკუნის მეორე ნახევარში, რომელმაცხოლო ქართველთაგან პირველ ფოტოგრაფად, რომელსაც თავისი საკუთარი ფოტო-ატელიესახელოსნო დაარსაჰქონდა იყო ალექსანდრე როინაშვილი. მან სახელი მალევე მოიხვეჭა და დაიწყო ქართველ მწერალთა და მოღვაწეთა გადიდებული სურათების გამოშვება, რომელიც ხალხში სწრაფად ვრცელდებოდა.
 
მის შესახებ როინაშვილის თანამედროვე მოსე ჯანაშვილი წერდა:
 
[[1880]] წლიდან იწყება მისი მეტად ნაყოფიერი მოგზაურობა ფოტო-აპარატით ხელში. დაახლოებით ერთ წლამდე ის კახეთში მუშაობდა, იღებდა ისტორიულ და ხუროთმოძღვრულ ძეგლებს. [[1881]] წლიდან ის დაღესტანში გადადის სადაც რვა წელი იმუშავა. მან ფეხით დაიარა ყველა ისტორიული ძეგლი, შეაგროვა დიდი ეთნოგრაფიული და ნუმიზმატიკური მასალა, შესიწავლა და აღწერა ადგილობრივთა ყოფა.
 
პირველი პროფესიონალი ქართველი ფოტოგრაფის და საზოგადო მოღვაწის ალ. როინაშვილის საფლავის ქვაზე [[დიდუბის პანთეონი|დიდუბის პანთეონში]] ამოკვეთილია:
<center>{{ციტატა|<center>სამაგალითო ქველმოქმედს და თავის ქვეყნისათვის სიყვარულით სავსეს
 
ალექსანდრე როინაშვილს
1846-1898
 
ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოება</center>}}</center>
 
==ფოტოკატალოგი==