მთავარი მენიუს გახსნა

ცვლილებები

 
== მუზეუმის ისტორია ==
[[ფაილი:Exlibris_l_copy.jpg|მარცხნივ|180პქ]]
[[ფაილი:Exlibris_l_copy.jpg|მარცხნივ|180პქ]] დაარსდა XX საუკუნის 30-იან წლებში. 1929 წელს [[მთაწმინდა]]ზე [[ალექსანდრე გრიბოედოვი]]ს 100 წლისთავისადმი მიძღვნილი საიუბილეო გამოფენის ბაზაზე შეიქმნა რუსი მწერლის მუზეუმი, რომელსაც 1931 წლიდან წმ. დავითის ეკლესიაში მოთავსებული მწერალთა მუზეუმი შეუერთდა. 1935 წელს მას საქართველოს მწერალთა მუზეუმი, ხოლო 1938 — საქართველოს სახელმწიფო ლიტერატურული მუზეუმი ეწოდა. ამავე წელს საქართველოს ლიტერატურული მუზეუმმა ბინა დაიდო [[ჯორჯიაშვილის ქუჩა]]ზე, სადაც ამჟამადაც იმყოფება. 1967 წელს მას [[გიორგი ლეონიძე|გიორგი ლეონიძის]] სახელი მიეკუთვნა.
 
[[ფაილი:Exlibris_l_copy.jpg|მარცხნივ|180პქ]] დაარსდა XX საუკუნის 30-იან წლებში. 1929 წელს [[მთაწმინდა]]ზე [[ალექსანდრე გრიბოედოვი]]ს 100 წლისთავისადმი მიძღვნილი საიუბილეო გამოფენის ბაზაზე შეიქმნა რუსი მწერლის მუზეუმი. მუზეუმის პირველი მასალაც სწორედ ამ გამოფენაზე წარმოდგენილი ექსპონატები იყო, რომელსაცრასაც სამუზეუმო საქმის დიდმა მცოდნემ, სათეატრო მუზეუმის გამგემ, შემდგომში მოსკოვში ანდრეი რუბლიოვის მუზეუმის დამაარსებელმა, დავით არსენიშვილმა მოუყარა თავი. 1931 წლიდან ახლად დაარსებულ მუზეუმს წმ. დავითის ეკლესიაში მოთავსებული მწერალთა მუზეუმი შეუერთდა. 1935 წელს მას საქართველოს მწერალთა მუზეუმი, ხოლო 1938 — საქართველოს სახელმწიფო ლიტერატურული მუზეუმი ეწოდა. ამავე წელს საქართველოს ლიტერატურული მუზეუმმა ბინა დაიდო [[ჯორჯიაშვილის ქუჩა]]ზე, სადაც ამჟამადაც იმყოფება. 1967 წელს მას [[გიორგი ლეონიძე|გიორგი ლეონიძის]] სახელი მიეკუთვნა.
1940-1952, 1982-2005 წლებში ლიტერატურული მუზეუმი გამოსცემდა „[[ლიტერატურის მატიანე]]ს“.
 
მუზეუმი ოფიციალურად 1930 წელს [[ტიციან ტაბიძე|ტიციან ტაბიძი]]ს თაოსნობით და მწერალთა ფედერაციის გადაწყვეტილებით გაიხსნა, სადაც მთაწმინდაზე დაკრძალულ მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა - [[დიმიტრი ყიფიანი]]ს, [[ილია ჭავჭავაძე|ილია ჭავჭავაძის]], [[აკაკი წერეთელი|აკაკი წერეთლის]], [[ნიკო ნიკოლაძე|ნიკო ნიკოლაძის]] და სხვა მწერლების შესახებ სამუზეუმო ექსპონატებს თავმოყრა დაიწყეს. მუზეუმის გამგედ 1931 წელს [[გიორგი ლეონიძე]] დაინიშნა.
 
არქივის ზრდასთან ერთად, იცვლებოდა მუზეუმის დასახელებაც, - [[1935]] წელს მთაწმინდის მუზეუმს ,,საქართველოს„საქართველოს მწერალთა მუზეუმი"მუზეუმი“, [[1938]] წელს კი ,,საქართველოს„საქართველოს სახელმწიფო ლიტერატურის მუზეუმი"მუზეუმი“ ეწოდა. ამავე წელს მუზეუმმა ისტორიულ შენობაში - კავკასიაში რუსეთის მეფისნაცვლის მოადგილის ყოფილ სასახლეში დღევანდელ [[გიორგი ჭანტურია]]ს ქუჩაზე (ყოფილი არსენ ჯორჯიაშვილის, უფრო ადრე კი ბარიატინსკის ქუჩაზე ) დაიდო ბინა, სადაც დღემდე მდებარეობს.
სასახლეში დღევანდელ [[გიორგი ჭანტურია]]ს ქუჩაზე (ყოფილი არსენ ჯორჯიაშვილის, უფრო ადრე კი ბარიატინსკის ქუჩაზე ) დაიდო ბინა, სადაც დღემდე მდებარეობს.
 
გიორგი ლეონიძის ხელმძღვანელობის დროსაა შეგროვებული მუზეუმის უნიკალური ექსპონატების უმრავლესობა, რის გამოც, მუზეუმს 1967 წელს მისი სახელი ეწოდა, მწერლის გარდაცვალებიდან ერთი წლის შემდეგ.