გიორგი ხიმშიაშვილი: განსხვავება გადახედვებს შორის

არ არის რედაქტირების რეზიუმე
{{მრავალმნიშვნელოვნება*|ხიმშიაშვილი}}
'''ხიმშიაშვილი, გიორგი სპირიდონის ძე''' (1836{{lang-ru|Химшиев Георгий Спиридонович}}; დ. 14 ივნისი [[1836]] — გ. 16 ივლისი [[1917]], [[ბორჯომი]]) — რუსეთის არმიის არტილერიის გენერალი(13. 04. 1908).
 
დაამთავრა პავლოვის კადეტთა კორპუსი. სამხედრო სამსახური დაიწყო 1855 წლიდან. მონაწილეობდა ყირიმის (1853–56) და რუსეთ თურქეთის (1877–78) ომებში. მსახურობდა მე-13 არტილერიის საველე ბრიგადაში. 23.10.1874 – 27.04.1878 – 21-ე არტილერიის ბრიგადის მეთაური. 03.10.1877 წ. – პოლკოვნიკი. 13.01.1892–1893 – მე-6-ე არტილერიის ბრიგადის მეთაური. 1893–1897 – 39-ე არტილერიის ბრიგადის მეთაური. 09.02.95–1905 – კავკასიის გრენრადის არტილერიის ბრიგადის მეთაური. 13.04.1899 – კავკასიის 1-ლი საარმიო კორპუსის არტილერიის მეთაური. 07.03.1905 წ. – ალექსანდროვის კომიტეტის წევრი. 12.10.1892 – გენერალ-მაიორი. 06.12.1900 – გენერალ-ლეიტენანტი. 1906–13 წ.წ. – გენერალ-ლეიტენანტმა ხიმშიაშვილმა გადასცა 339 კვადრატული საჟენი მიწა მთაწმინდაზე ეპარქიის სასულიერო-განმანათლებელ საძმოს, [[მიხეილ ტვერელის ეკლესია|მიხეილ ტვერელის ეკლესიის]] ასაშენებლად.
[[საქართველოს დამოუკიდებლობის კომიტეტი]] ("დამკომი") იყო საქართველოს ანტისაბჭოთა პარტიების ინტერპარტიული პარიტეტული კომიტეტი (მას ზოგჯერ "პარიტეტული კომიტეტი"-ს სახელითაც მოიხსენიებენ) , რომელიც 1922-1924 წლებში აქტიურ იატაკქვეშა ბრძოლას წარმართავდა საბჭოთა ოკუპაციისა და ბოლშევიკური რეჟიმის წინააღმდეგ. ანტისაბჭოთა პარტიების ამ ბლოკმა საკუთარ თავზე აიღო საქართველოში საერთო სახალხო აჯანყების ორგანიზება.
დამკომთან შეიქმნა "სამხედრო ცენტრი", რომელსაც უშუალო ხელმძღვანელობა უნდა გაეწია შეიარაღებული გამოსვლებისათვის. მის პირველ თავმჯდომარედ აირჩიეს ეროვნულ-დემოკრატიული პარტიის თავმჯდომარე, გენერალი [[კოტე აფხაზი]] ([[ილია ჭავჭავაძე|ილია ჭავჭავაძის]] დის შვილი).
წევრთა შორის იყო გიორგი ხიმშიაშვილიც.
 
==ჯილდოები==
ბოლშევიკურმა "საგანგებო კომისია"-მ (ე.წ. "ჩეკა") პატიმრობაში აიყვანა მრავალი შეთქმულთაგანი. განსაკუთრებით დიდ დარტყმა მიადგა კომიტეტს [[1923]] წლის გაზაფხულზე, როდესაც დააპატიმრეს დამკომის თავმჯდომარე ნ. ქარცივაძე და სამხედრო ცენტრის წევრები: გენერალი კოტე აფხაზი, გენერალი [[ალექსანდრე ანდრონიკაშვილი]], გენერალი [[ვარდან წულუკიძე]], პოლკოვნიკი [[როსტომ მუსხელიშვილი]], პოლკოვნიკი [[ელიზბარ გულისაშვილი]], პოლკოვნილი [[ალექსანდრე მაჭავარიანი]], პოლკოვნიკი გიორგი ხიმშიაშვილი და სხვანიც. [[1923]] წლის 20 მაისს ისინი დახვრიტეს თბილისში, დღევანდელი "ვაკის პარკის" ტერიტორიაზე.
ბრძოლაში სიმამაცისათვის დაჯილდოვებული იყო 2 ბატარეისა და 21 საარტილერიო ბრიგადის მუნდირით. ასევე მედლებით:
* წმ. გიორგის – 4 ხარისხის. (19. 04. 1878).
* წმ. ანნას – 3 ხარისხის. (1896), 2 ხარისხის. (1874), 1 ხარისხის. (1899).
* წმ. სტანისლავის – 3 ხარისხის. (1860), 2 ხარისხის. (1871), 1 ხარისხის. (02. 04. 1895).
* წმ. ვლადიმერის – 2 ხარისხის. (50 წელი ოფიცრის უმწიკვლო სამსახურისათვის – 1906).
* თეთრი არწივის (1911).
* წმ. ალექსანდრე ნევსკის (1913).
 
გარაიცვალა ბორჯომში. დასაფლავებულია თბილისში წმინდა მიხეილ ტვერელის ეკლესიის ეზოში.
 
==ლიტერატურა==
* Военная Энциклопедия, т. 8, СП б, 1912, стр. 633.
* газета „Кавказ“ – №63 – 08. 03. 1905; №152 – 14. 06. 1905.
* „Кавказский календарь“ на 1895, стр. 383.
* газета „Цнобис пурцели“ №188 – 05. 05. 1897 г.
* Списки генералам по старшинству на 1892, 1901, 1908 г. г.
* Военный орден Святого Великомученника и Победоносца Георгия, М., 2004, стр. 355/.
 
==რესურსები ინტერნეტში==
* [http://www.ai-ia.info/online-arqivi/15-qartuli-mxedrobis-tvalsachino-carmomadgenlebis-xsovna.htm ქართული მხედრობის თვალსაჩინო წარმომადგენელთა ხსოვნა]
[[კატეგორია:ქართველი გენერლები]]
[[კატეგორია:დაბადებული 1836]]
[[კატეგორია:გარდაცვლილი 1917]]