პაოლო მალდინი: განსხვავება გადახედვებს შორის

clean up, replaced: პირველ რიგში → უპირველეს ყოვლისა using AWB
(ვიკიფიცირება)
(clean up, replaced: პირველ რიგში → უპირველეს ყოვლისა using AWB)
იმ წლებში "მილანი" დიდი ძალა არ იყო, თუმცა, 1986 წელს ტელემაგნატი [[სილვიო ბერლუსკონი]] კლუბის პრეზიდენტი გახდა, გუნდში დიდი ფული ჩადო, ცნობილი ფეხბურთელებიც მოიწვია და უძლიერესი გუნდი შექმნა<ref>{{cite web|url=http://www.acmilan.com/en/club/history|title=ac milan history|accessdate=25 February 2011|publisher=მილანის ოფიციალური საიტი}}</ref>.
[[მილანი (საფეხბურთო კლუბი)|მილანმა]] მოგებების სერია დაიწყო. [[იტალიის საფეხბურთო ჩემპიონატი (სერია ა)|იტალიის ჩემპიონატში]] ზედიზედ ამარცხებდა "[[ინტერი|ინტერს]]", "[[იუვენტუსი|იუვენტუსს]]", "[[ვერონა]]ს". იმ დროისთვის სერია ა-ს [[დიეგო მარადონა|მარადონას]] "ნაპოლი" ლიდერობდა. ჩემპიონობისთვის მათავრი ბრძოლა სწორედ ამ ორ გუნდს შორის მიდიოდა. ბევრისთვის მოულოდნელად მილანმა 4:1 მოუგო ქვეყნის საუკეთესო გუნდს, პაოლო მალდინიმ კი შესანიშნავად ითამაშა და [[დიეგო მარადონა|მარადონას]] ბურთიც არ მიაღებინა.
 
მომდევნო მატჩებიც "მილანმა" იმარჯვა და სკუდეტოს დაეუფლა. პაოლომ პირველი ტიტული მიიღო.
[[ჩემპიონთა ლიგა]]ზე "მილანი" ნახევარფინალში "[[რეალი მადრიდი (საფეხბურთო კლუბი)|მადრიდის რეალს]]" დაუპირისპირდა. იმ დროისთვის სამეფო კლუბი ფავორიტად ითვლებოდა. პირველი თამაში [[სანტიაგო ბერნაბეუ (სტადიონი)|სანტიაგო ბერნაბეუზე]] შედგა და ფრედ 1:1 დასრულდა, თუმცა როგორც [[რეალი მადრიდი (საფეხბურთო კლუბი)|რეალის]] ფეხბურთელბი აღნიშნავდნენ, ეს თამაში კოშმარად დაამახსოვრდათ, პაოლო მალდინიმ წარუშლელი შთაბეჭდილება დატოვა როგორც გულშემატკივარზე, ისე მოწინააღმდეგე გუნდის ფეხბურთელებზე. განმეორებითი მატჩი კი [[სან-სირო]]ზე ნამდვილი ტრიუმფი იყო მილანისთვის, რომელმაც ხუთი უპასუხო გოლი გაუტანა მეტოქეს.
 
[[მადრიდის რეალი|რეალის]] მაშინდელი ფორვარდი ემილიო ბუტრაგენიო ამბობს, რომ ეს ყველაზე საშინელი თამაში იყო მის კარიერაში. მან ვერაფერი მოუხერხა პაოლო მალდინის, რომელიც წინ და უკან მუდმივად მოძრაობდა და შეტევის დასრულების საშუალებას არ აძლევდა მოწინააღმდეგეს<ref name="ReferenceA">ჯანმარია სერას დოკუმენტური ფილმი „paolo maldini il film“, filmmaster television-ის პროდუქცია, 2005 წელი.</ref>.”.
 
იმ წელს ფინალი [[ბარსელონა]]ში შედგა. ერთმანეთის პირისპირ "[[მილანი (საფეხბურთო კლუბი)|მილანი]]" და "[[სტიაუა]]" წარსდგნენ. ბარსელონაში როსონერის უამრავი გულშემატკივარი გაჰყვა და მთელი ქუჩები შავ-წითელ ფერებში აჭრელდა, რამაც დამატებითი სტიმული მისცა ფეხბურთელებს. სტადიონზეც მხოლოდ ეს ფერები დომინირებდა.
1989 წელს მილანი [[საკონტინენტთაშორისო თასი (ფეხბურთი)|საკონტინენტთაშორისო თასისთვის]] საბრძოლველად [[ტოკიო]]ში გაემგზავრა და ევროპული ფეხბურთის ღირსების დაცვა მოახერხა. მალდინის რეგალიებს კი [[მსოფლიო ჩემპიონი|კლუბებს შორის მსოფლიო ჩემპიონის]] ტიტულიც შეემატა.
 
მომდევნო წელს პაოლოს შანსი მიეცა ევროპის ჩემპიონის ტიტული კიდევ ერთხელ დაეცვა. [[ჩემპიონთა ლიგა|ჩემპიონთა თასის ფინალში]] მილანი ბენფიკას შეხვდა და მინიმალური ანგარიშით 1:0 მოიგო. იმ შეხვედრაშიც პაოლომ 90 წუთი ითამაშა და საკმაოდ დიდი შრომაც გასწია. 90 წელს [[საკონტინენტთაშორისო თასი]]სთვის „მილანი" [[ტოკიო]]ში კიდევ ერთხელ ჩავიდა. მალდინის კი ამომავალ ქვეყანაში სტუმრობა ძვირად დაუჯდა. „ოლიმპია ასუნსიონის" წინააღმდეგ მატჩში პირველივე ტაიმში დაშავდა - ლავიწის ძვალი გაიტეხა და თამაშის გაგრძელება ვერ შეძლო. მატჩის დამთავრების შემდეგ გასახდელში მარკო ვან ბასტენი რამდენიმე თანაგუნდელთან ერთად შევიდა და პაოლო ხელში აყვანილი გამოიყვანა, იმისათვის რომ საკონტინენტთაშორისო თასი ერთად აეწიათ და გუნდის ზეიმს არ გამოკლებოდა.<ref>ჯანმარია სერას დოკუმენტური ფილმი „paolo maldini il film“, filmmaster television-ის პროდუქცია, 2005 წელი.<name="ReferenceA"/ref>”
 
=== კაპელოს „მილანი" ===
[[ფაილი:Maldini2008.JPG|thumb|250px|left|[[პაოლო მალდინი]]]]
1991 წელს როცა ცნობილი გახდა, რომ აძელიო ვიჩინის გაწვრთნილი [[იტალიის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები|იტალიის ნაკრები]] [[უეფა-ს ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატი|ევროპის 1992 წლის ჩემპიონატზე]] ვერ მოხვდებოდა, ქვეყნის პირველ გუნდში [[არიგო საკი|საკის]] უხმეს. [[მილანი (საფეხბურთო კლუბი)|მილანში]] კი არიგოს ნაცვლად [[ფაბიო კაპელო]] მოვიდა, რომელმაც საკის "მფრინავი" მილანი მომაკვდინებელ ძალად აქცია - კლუბიც ზედიზედ სამი სეზონი ბატონობდა იტალიურ ფეხბურთში.
იმ „მილანს" [[ფრანკო ბარეზი]] კაპიტნობდა, პაოლო მალდინი კი ალესანდრო კოსტაკურტათან და მაურო ტასოტისთან ერთად, კაპიტნის მხრდამხარ გაუვალ გაცვას ქმნიდა.
"სიტყვებით ვერ გადმოგცემთ, რამდენად ბედნიერი ვიყავი მატჩის შემდეგ. ეს იყო გრძნობა, რომლის მსგავსი მანამდე არასდროს განმეცადა! სასტიკი წინააღმდეგი ვარ ყოველგვარი ძალადობისა, მაგრამ ბარსელონას განადგურებამ, სწორედ რომ განადგურებამ, საოცარი სიამოვნება მომანიჭა! ის უდავოდ საუკეთესო შეხვედრა იყო ჩემს კარიერაში თუნდაც იმიტომ, რომ საუკეთესო ფორმაში მყოფ [[რომარიო]]ს ბურთი ერთხელაც არ მივაღებინე!"_ წერდა შემდეგ მალდინი.
 
ფეხბურთის ისტორიაში პირველად 1994 წელს "უორლდ სოკერმა" მცველი მალდინი საუკეთესო ფეხბურთელად დაასახელა<ref>{{cite web|title = Biography of Paolo Maldini | url =http://www.oleole.com/paolo-maldini/biography/phi1bu.html| accessdate = 2011-02-20 }}</ref>.
 
მომდევნო წლებში მალდინის კარიერაში დაღმასვლა დაიწყო. კაპელო გუნდიდან წავიდა და მილანი ვეღარ ახერხებდა ტიტულების მოგებას. თუმცა იმ დროისთვის უკვე კაპიტან პაოლოს კლუბის დატოვება არც უფიქრია. 1996 წელს გუნდი ძაკერონიმ ჩაიბარა, რომელმაც პაოლოს საშუალება მისცა დაცვასა და შეტევაზე ერთნაირად ეფიქრა. იმ წელს მალდინიმ არაერთი საგოლე პასი მიითვალა და გოლების გატანაც მოახერხა. სეზონის მეორე ნახევარში მილანმა წაუგებელი მატჩების სერია დაიწყო და საბოოლოოდ ჩემპიონატის მოგებაც შეძლო. მალდინისთვის ეს უკვე მეხუთე სკუდეტო იყო.
 
=== კრიზისის შემდეგ ===
[[ფაილი:A.C. Milan lifting the European Cup after winning the 2002–03 UEFA Champions League - 20030528.jpg|thumb|300px|right|[[პაოლო მალდინი]]მმალდინიმ 2003 წელს როგორც კაპიტანმა პირველად ასწია [[ჩემპიონთა ლიგა|ლიგის]] თასი]]
 
მორიგ ტიტულამდე პაოლოს რამდენიმე წელს მოცდა მოუწია. 2003 წელს მილანის და, შესაბამისად, პაოლოს ცხოვრებაში ახალი ერა დაიწყო. [[კარლო ანჩელოტი|ანჩელოტის]] გაწვრთნილმა მილანმა [[ჩემპიონთა ლიგა|ჩემპიონთა ლიგის]] ფინალში გასვლა მოახერხა, სადაც [[იუვენტუსი|იუვენტუსს]] დაუპირისპირდა. მანჩესტერში გამართულ შეხვადრაში ძირითადი დრო 0:0 დასრულდა, [[პენალტების სერია]]ში კი მილანმა იმარჯვა. პაოლო მალდინიმ კი, როგორც კაპიტანმა, პირველად აღმართა ჩემპიონთა ლიგის თასი.
საკლუბო კარიერა 2009 წელს დაასრულა. 15 თებერვალს პაოლო მალდინიმ უკანასკნელი დერბი ითამაშა. [[მილანი (საფეხბურთო კლუბი)|მილანმა]] [[ინტერი|ინტერთან]] 1:2 წააგო, [[სან სირო]]ზე შეკრებილმა პუბლიკამ კი შავ-წითელთა კაპიტანი ოვაციებით გააცილა. თამაშის დასრულების შემდეგ ინტერის გულშემატკივრებმა შემოაბრუნეს აბრები, რომელზეც ეწერა "20 წლის განმავლობაში შენ იყავი ჩვენი კონკურენტი, მაგრამ ცხოვრებაში სამართლიანად დარჩი!" მეტოქე გუნდის გულშემატკივართა ამ ჟესტმა ყველა აღაფრთოვანა.<ref>{{cite web|title = Inter-Milan: A Paolo Maldini Tribute Following His Last Derby Della Madonnina| url =http://bleacherreport.com/articles/124883-inter-milan-a-paolo-maldini-tribute-following-his-last-derby-della-madonnina| accessdate = 2011-02-1 }}</ref>.
 
ბოლო თამაში [[სან სირო]]ზე [[რომა]]ს წინააღმდეგ გამართა. თამაშის დაწყებამდე მეტოქეებსაც ეცვათ მაისურები წარწერით '''“მადლობა პაოლო, დიდო კაპიტანო”.''' მილანის მაისურით კი ბოლო მატჩი გასვლაზე [[ფიორენტინა]]ს წინააღმდეგ ითამაშა. [[კარლო ანჩელოტი|ანჩელოტიმ]] კაპიტანი ბოლო წუთებზე შეცვალა და საშუალება მისცა საპატიო წრე დაერტყა მოედნისთვის. თანაგუნდელებმა, მეტოქეებმა, სტადიონზე მყოფმა საზოგადოებამ [[პაოლო მალდინი]] ტაშით გააცილა.<ref>{{cite web|title = Paolo Maldini Waves Goodbye To Football As Milan Beat Fiorentina| url =http://www.goal.com/en/news/10/italy/2009/05/31/1296651/paolo-maldini-waves-goodbye-to-football-as-milan-beat| accessdate = 2011-02-1 }}</ref>.
 
ბოლო თამაში [[სან სირო]]ზე [[რომა]]ს წინააღმდეგ გამართა. თამაშის დაწყებამდე მეტოქეებსაც ეცვათ მაისურები წარწერით '''“მადლობა პაოლო, დიდო კაპიტანო”.''' მილანის მაისურით კი ბოლო მატჩი გასვლაზე [[ფიორენტინა]]ს წინააღმდეგ ითამაშა. [[კარლო ანჩელოტი|ანჩელოტიმ]] კაპიტანი ბოლო წუთებზე შეცვალა და საშუალება მისცა საპატიო წრე დაერტყა მოედნისთვის. თანაგუნდელებმა, მეტოქეებმა, სტადიონზე მყოფმა საზოგადოებამ [[პაოლო მალდინი]] ტაშით გააცილა.<ref>{{cite web|title = Paolo Maldini Waves Goodbye To Football As Milan Beat Fiorentina| url =http://www.goal.com/en/news/10/italy/2009/05/31/1296651/paolo-maldini-waves-goodbye-to-football-as-milan-beat| accessdate = 2011-02-1 }}</ref>.
 
პაოლო მალდინმა 25 სეზონი ღირსეულად ატარა ამ უძლიერესი კლუბის სამ ნომრიანი მაისური. ის გახდა ეტალონი მცველისა და კაპიტნისა, რომელიც მეოთხედი საუკუნე ინარჩუნებდა უბადლო ფიზიკურ კონდიციებს. მთელი ცხოვრება შეურყეველი რეპუტაციით სარგებლობდა და უდიდესი ავტორიტეტი ჰქონდა მსოფლიო ფეხბურთში.
 
== სანაკრებო კარიერა ==
[[იტალიის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები|იტალიის]] 21 წლამდელთა ნაკრებში პირველად მაშინ გამოჩნდა, როდესაც ნაკრებს მამამისი ჩეზარე მალდინი წვრთნიდა. თუმცა მოედანზე გასვლითანავე დაამტკიცა, რომ შემადგენლობაში მოხვედრას ნამდვილად იმსახურებდა. პაოლომ დებიუტი გოლით აღნიშნა.
 
[[იტალიის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები|იტალიის ეროვნულ ნაკრებში]] კი უმცროსი მალდინი პირველად [[უეფა-ს ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატი|ევროპის ჩემპიონატის]] დაწყებამდე სამი თვით ადრე გამოჩნდა. 1988 წლის 31 მარტს "სკუადრა აძურა" იუგოსლავიას ესტუმრა და ფერდ 1:1 ითამაშა.
კრისტიანს მამასავით კარგად გამოსდის ვარდნები, თუმცა, მას უფრო მეტი პასუხიმგებლობის ატანა მოუწევს, უფრო დიდი გამოწვევის წინაშე დგას, მან ისევე ღირსეულად უნდა ატაროს მილანის მაისური როგორც პაოლომ.
 
"როდესაც ვარჯიშზე მიმყავდა, ავუხსენი, რომ პირველუპირველეს რიგშიყოვლისა ფეხბურთი თამაშია და მისგან სიამოვნება უნდა მიიღოს, ანუ აკეთოს ის, რასაც მამამისი ამდენი წლის განმავლობაში აკეთებს. კრისტიანის მიმართ განსაკუთრებული ყურადღებაა და მინდა, მას ვუსურვო რომ ვაჟკაცურად გაუძლოს ამ ზეწოლას", - ამბობს პაოლო.
 
== მალდინიზე ამბობენ ==
 
== რესურსები ინტერნეტში ==
 
* [http://www.paolomaldini.org/ პაოლო მალდინის ოფიციალური საიტი]
* [http://stadioni.wordpress.com/2010/09/15/without-maldini/მალდინი ქართულ ბლოგში]
49,737

რედაქტირება