ეპისტოლე წმ. მოციქულისა პეტრესი (პირველი): განსხვავება გადახედვებს შორის

არ არის რედაქტირების რეზიუმე
'''ეპისტოლე წმ. მოციქულისა პეტრესი (პირველი)''' – წმინდა პეტრეს პირველი ეპისტოლე, რომლითაც მან მიმართა თავის თანამემამულეებს, ქრისტეს მცნებათა ამღიარებელ ყველა მორწმუნეს ქრისტოლოგიის სხვადასხვა საკითხებზე.
 
ეპისტოლე შესულია [[ახალი აღთქმა|ახალი აღთქმის]] წიგნებში და წარმოადგენს [[კათოლიკე ეპისტოლენი|კათოლიკე ეპისტოლეთა]] ერთ–ერთ წერილს (ეპისტოლეს). პირველი ეპისტოლის ავტორად [[პეტრე მოციქული]]ს აღიარება საეჭვოდ არ მიაჩნიათ (განსხვავებით მისი მეორე ეპისტოლისაგან). პეტრემ პირველმა აღიარა [[იესო ქრისტე]] ღვთის ძედ და მისი ეკლესიის დაფუძნების პირველი ბურჯიც იყო. შეიძლება ვივარაუდოთ, რომ პეტრე მოციქულმა თავისი პირველი [[ეპისტოლე]] დაწერა [[რომი|რომში]], რომელსაც სიმბოლურად უწოდებს [[ბაბილონი|ბაბილონს]] უწოდებს (5,13), როგორც უღვთო ქალაქის საზოგადო სახელს. თავისი ეპისტოლით მოციქულს სურს, განუმტკიცოს რწმენა თანამოძმეებს ისრაელის 12 ტომიდან, რომლებიც მცირე აზიის ეკლესიებში იტანჯებიან ცრუმოძღვართა მიერ გაჩაღებული შინასაეკლესიო განხეთქილებით.
ეპისტოლე შესულია [[ახალი აღთქმა|ახალი აღთქმის]] წიგნებში და წარმოადგენს [[კათოლიკე ეპისტოლენი|კათოლიკე ეპისტოლეთა]] ერთ–ერთ წერილს (ეპისტოლეს).
 
ეპისტოლე შედგება ხუთი თავისაგან. მასში საუბარია ისეთ მნიშვნელოვან საკითხებზე, როგორიცაა: რწმენის სიმტკიცე, უკეთურ ცოდვათაგან განშორება, იერარქიული მორჩილება, გულმოდგინება, მეუღლეთა ურთიერთობები და სხვ.