კვირიკე II: განსხვავება გადახედვებს შორის

ვიკიფიცირება
(ვიკიფიცირება)
|დედა =
}}
'''კვირიკე II''', [[კახეთის სამეფო | კახეთის]] მთავარი (ქორეპისკოპოსი) [[929]]-[[976]] წწ. მას განუდგნენ გარდაბნელი აზნაურები და მხარი დაუჭირეს [[გიორგი II (აფხაზთა მეფე)|გიორგი II]] აფხაზთა მეფეს, რომელიც იბრძოდა კახეთის შესაერთებლად. კვირიკე II-ს უღალატა მისმა ძმამ შურტამ და აფხაზთა მეფეს გადასცა [[უჯარმის ციხე]]. გიორგი II-მ დაიპყრო [[ბოჭორმის ციხე|ბოჭორმის]], [[ლოწობანი|ლოწობნის]] და ნახჭევნის ციხეებიც. კვირიკე II-მ თავი დამარცხებულად ცნო. მაგრამ მას დაეხმარნენ [[ქართლის სამეფო|ქართლის]] აზნაურები და კახეთი დაიბრუნა. [[957]] წელს აფხაზთა მეფემ თავისი შვილი, ქართლის ერისთავი ლეონი, გაგზავნა კახეთის დასამორჩილებლად, მაგრამ გიორგი II-ის გარდაცვალებამ აიძულა ლეონი დაზავებოდა კვირიკე II-ს, რომელმაც თავი აფხაზთა მეფის ვასალად ცნო. რამდენიმე ხნის შემდეგ [[ლეონ III (აფხაზეთი)|ლეონ III-მ]] განაახლა ბრძოლა კახეთის წინააღმდეგ, მაგრამ მიზანს ვერ მიაღწია. კვირიკე II-მ მთლიანად, არადგინააღადგინა თავისი სამფლობელო და საზღვრები[[არაგვი]]ს არაგვის დასავლეთითაც[[დასავლეთი]]თაც კი გადაიტანა. 70-იან წლებში შინაფეოდალურმა ომებმა აფხაზთა სამეფო
 
'''კვირიკე II''', [[კახეთის სამეფო | კახეთის]] მთავარი (ქორეპისკოპოსი) [[929]]-[[976]]. მას განუდგნენ გარდაბნელი აზნაურები და მხარი დაუჭირეს [[გიორგი II (აფხაზთა მეფე)|გიორგი II]] აფხაზთა მეფეს, რომელიც იბრძოდა კახეთის შესაერთებლად. კვირიკე II-ს უღალატა მისმა ძმამ შურტამ და აფხაზთა მეფეს გადასცა [[უჯარმის ციხე]]. გიორგი II-მ დაიპყრო [[ბოჭორმის ციხე|ბოჭორმის]], ლოწობნის და ნახჭევნის ციხეებიც. კვირიკე II-მ თავი დამარცხებულად ცნო. მაგრამ მას დაეხმარნენ [[ქართლის სამეფო|ქართლის]] აზნაურები და კახეთი დაიბრუნა. [[957]] აფხაზთა მეფემ თავისი შვილი, ქართლის ერისთავი ლეონი, გაგზავნა კახეთის დასამორჩილებლად, მაგრამ გიორგი II-ის გარდაცვალებამ აიძულა ლეონი დაზავებოდა კვირიკე II-ს, რომელმაც თავი აფხაზთა მეფის ვასალად ცნო. რამდენიმე ხნის შემდეგ [[ლეონ III (აფხაზეთი)|ლეონ III-მ]] განაახლა ბრძოლა კახეთის წინააღმდეგ, მაგრამ მიზანს ვერ მიაღწია. კვირიკე II-მ მთლიანად, არადგინა თავისი სამფლობელო და საზღვრები არაგვის დასავლეთითაც კი გადაიტანა. 70-იან წლებში შინაფეოდალურმა ომებმა აფხაზთა სამეფო
დაასუსტა. ამით ისარგებლა კვირიკე II-მ და დაიწყო ბრძოლა ქართლისათვის, მაგრამ უშედეგოდ.