კრისტალოგრაფია: განსხვავება გადახედვებს შორის

არ არის რედაქტირების რეზიუმე
(r2.6.4) (ბოტის დამატება: be-x-old:Крышталяграфія)
[[ფაილი:Ice crystals.jpg|thumb|right|270 პქ|ყინულის კრისტალები]]
'''კრისტალოგრაფია''' ([[კრისტალი]] და [[ბერძნული ენა|ბერძნ]]. γράφω - ვწერ) — მეცნიერება [[კრისტალი|კრისტალებისა]] და ნივთიერების კრისტალური მდგომარეობის შესახებ. შეისწავლის კრისტალთა სიმეტრიას, აგებულებას, თვისებებსა და წარმოქმნას. კრისტალოგრაფია დამოუკიდებელი მეცნიერების სახით გამოიყო XVIII საუკუნის შუა წლებში. ბუნებრივ კრისტალთა დაწახნაგების გეომეტრიული კანონზომიერებების შემსწავლელ დარგად ჩამოყალიბდა ''გეომეტრიული კრისტალოგრაფია'', რომელსაც საფუძვლად უდევს რამდენიმე ძირითადი ემპირიული კანონი.
 
XIX საუკუნის ბოლოს შემუშავდა მოძღვრება [[კრისტალური მესერი|კრისტალურ მესერზე]]; გაღრმავდა კრისტალთა ოპტიკურ თვისებების შესწავლა; ჩაისახა კრისტალთა ქიმიური თვისებების შემსწავლელი დარგი - [[კრისტალთქიმია]].
 
[[XIX საუკუნე|XIX საუკუნის]] ბოლოს შემუშავდა მოძღვრება [[კრისტალური მესერი|კრისტალურ მესერზე]]; გაღრმავდა კრისტალთა ოპტიკურ თვისებების შესწავლა; ჩაისახა კრისტალთა ქიმიური თვისებების შემსწავლელი დარგი - [[კრისტალთქიმია]].
სტრუქტურული კრისტალოგრაფია შეისწავლის [[კრისტალი|კრისტალთა]] აგებულებას რენტგენო-სტრუქტურული ანალიზის, ელექტრონოგრაფიისა და ნეიტრონოგრაფიის საშუალებით. გამოიყენება აგრეთვე ინფრაწითელი სპექტროსკოპიის, ბირთვული მაგნიტური რეზონანსის, ელექტრონული პარამაგნიტური რეზონანსისა და სხვა მეთოდები.
 
თანამედროვე კრისტალოგრაფიაში მნიშვნელოვან მიმართლებას წარმოადგენს კრისტალთა ჩასახვისა და ზრდის პროცესების თეორია და ექსპერიმენტული შესწავლა. ამ მიმართულებით კვლევისას კრისტალოგრაფია ემყარება თერმოდინამიკას და იყენებს ფაზურ გარდაქმნათა და ზედაპირულ მოვლენათა ზოგად კანონზომიერებებს.