ნიდერლანდური ენა: განსხვავება გადახედვებს შორის

{{დამუშავების პროცესშია}}
 
ნიდერლანდურ ენას ხშირად შეცდომით ჰოლანდიურს უწოდებენ. ჰოლანდიური წარმოადგენს არა ენას, არამედ მხოლოდ ერთ-ერთ დიალექტს ნიდერლანდურისას, რომელზედაც ნიდერლანდების დასავლეთ ნაწილში, ისტორიულ რეგიონ [[ჰოლანდია|"ჰოლანდში"]] ლაპარაკობენ.
 
[[ფლანდრია|ფლანდრიაში]], რომელიც [[ბელგია|ბელგიის]] ნიდერლანდურენოვანი ნაწილია, ნიდერლანდურს უწოდებენ აგრეთვე ფლანდრიულ ენას. ჯერ კიდევ [[1878]] წლიდან მოყოლებული ნიდერლანდური ბელიაში სახელმწიფო ენად არის გამოცხადებული.
 
ნიდერლანდური ენა ძირითადად განვითარდა ქვემოფრანკული ენის ბაზაზე. ნიდერლანდური განვითარებაში გამოყოფენ სამ პერიოდს: ძველნიდერლანდური (ძველი ქვემოფრანკული, IX-XI სს.), საშუალო ნიდერლანდული (XII-XV სს.), ახალნიდერლანდული (XVI ს-დან). ძველნიდერლანდული ენის წერილობითი ძეგლები არ შემონახულა. ყველაზე ადრეული ძეგლი საშუალო ნიდერლანდულისა - იურიდიული სიგელები, ი. ვან მარლანტის ნაწარმოებები, რაინდული რომანები - XIII საუკუნეს განეკუთვნება.