მთავარი მენიუს გახსნა

ცვლილებები

→‎ბრძოლა: (ბარნაბ ხონელიძე)
 
ბრძოლის ველი პირველად ცხენოსანმა ჯარმა დატოვა და კოჯრის ვიწროებს მიაშურა. მიტოვებული ქვეითობა, რომელიც გლეხობისაგან შედგებოდა, მძიმე მდგომარეობაში ჩავარდა, მაგრამ იარაღს მაინც არ ყრიდა. გლეხები გუნდ-დუნდად იბრძოდნენ და უკანასკნელ კაცამდე შეაკვდნენ მტერს. ყიზილბაშებსაც დიდი ზიანი მოუვიდათ.
საინტრესოა ქართველთა საბრძოლო სულის აღნიშვნა:ირანელებს პირველ ეშელონში 14000 მუშკეტებით შეიარაღებული მეთოფეები 4 რიგად ეყენა:პირველ რიგში ცალ მუხლზე ჩაჩოქილი,მე–2–ში ფეხზე მდგომი,მე–3–ში ცხენოსანი,ბოლოს კი აქლემოსანი მეთოფეები ეყენათ.ამ ეშელონის წინ კი წნელის ჩელტებით შეკრულ მიწაყრილებს ამოფარებული 120 ევროპული და სპარსული გრძელულიანი ზარბაზნები იყო განლაგებული.არ უნდა დაგვავიწყდეს ასევე 150 აქლემოსანი მეზქრბაზნენიც.თითოეულ აქლემზე 2 ზამბულაკით(მცირე ყალიბის ქვემეხები;რომ წარმოვიდგინოთ თანამედროვე ყუმბარმტყორცნები მაგვარი),სულ 300 ცალი.ამის მერე წარმოიდგინეთ ამ ზალპის სიძლიერე,ნუ დაგავიწყდებათ რომ ბრძოლა მოკლე,4 კმ სიგრძის ფრონტის ხაზზე მიდიოდა.ქართველთა პირველი ეშელონის კავალერია ნელი ნაბიჯით 400 მეტრ მანძილძე მიუახლოვდა სიკვდილის ხაზს და მერე გიზური ჭენებით გაექანა ცეცხლის ხაზისაკენ,მათ უკან კი ქვეითების კოლონა მიჰყვა სირბილით.ქართველებს მხოლოდ 500 თოფი ჰქონდათ,დანარჩენი კი მამაპაპური ცივი იარარი.სწორედ იმ პირველი მტრის ზალპის შემდეგ შედრკა მცირე ხნით შემტევი ქართული კავალერია,და არა იმიტომ რომ ცეცხლმა დახოცილ დაჭრილების გამო შეადრკო ისინი,არამედ სანამ დენთის თეთრი,ნისლივით სქელი კვამლი არ გაიფანტა ვერაფერს ხედავდნენ და მერე ეკვეთენ მტერს და მთელი არტილერისტ მეთოფეები აჩეხეს.მერე მოხდა ის რაც მოხდა.(ბარნაბ ხონელიძე)
 
==შედეგები==