ღვანკითის დედაღვთისა: განსხვავება გადახედვებს შორის

არ არის რედაქტირების რეზიუმე
No edit summary
'''ღვანკითის დედაღვთისა''' – ეკლესია მდებარეობს [[თერჯოლის მუნიციპალიტეტი]]ს , სოფელ [[ღვანკითი|ღვანკითში]], სოფლის დასავლეთით, მდ. [[ჩოლაბური]]ს მარჯვენა ნაპირზე. აგებულია [[XII საუკუნე]]ში.
{{ვიკიფიცირება}}
 
თერჯოლის რაიონში, სოფელ ღვანკითში მდებარეობს ღვთისმსშობლის შობის(დედაღვთისა) მამათა მონასტერი.ეს ტაძარი დგას სოფლის დასავლეთით, მდ.ჩოლაბურის მარჯვენა ნაპირზე. იგი მეთორმეტე საუკუნის ნაგებობაა. მის შესახებ საინტერესო ლეგენდა არსებობს : ერთხელ მდ. ჩოლაბური ისე ადიდებულა, რომ თამარ მეფე ღვანკითის მხარეს ვეღარ გასულა. სოფლის მცხოვრებლებს სასწრაფოდ აუგიათ ეკლესია და წყლის დაკლებამდე მეფისათვის ლოცვას შედგომიან, არგვეთის მხარეს კი, ეკლესიაში, თვითონ თამარ მეფე ლოცულობდა.სხვა ლეგენდის მიხედვით კი, მდ.ჩოლაბურის ქვეშ ხალხს გვირაბი გაუყვანია და მისი მეშვეობით მიმოდიოდნენ ღვანკითსა და არგვეთის ეკლესიებში.
==ლეგენდა==
ღვანკითი ისტორიული სოფელია. რუშავის მიდამოებში, იქ, სადაც მდინარე ჩოლაბური ერთმანეთისაგან ჰყოფს სოფლებს ღვანკითსა და არგვეთს, მდინარის მარჯვენა ნაპირზე. საკმაოდ მაღალ და ვაკე ზეგანზე გაშენებული ყოფილა დავით ბაგრატიონის სასახლე. სასახლის არსეობაზეც ისიც მიგვანიშნებს, რომ ამ ადგილას დღესაც დგას რამდენიმე ძირი ვებერთელა ძელქვა. დავით ბაგრატიონი ღვანკითის ბოლოში, რუშავაში დედაღვთისას ეკლესიის გალავნის შიგნით.
 
დედაღვთისას ეკლესია ერთნავიანი ბაზილიკაა, დაახლოებით 9*6 არშინი, ნაშენია თლილი ქვისა და კირისაგან. 1924-1925 წლებში მისთვის შემოუცლიათ პერანგი, წაუღიათ და მდ.ჩოლაბურის ნაპირის გასამაგრებლად გამოუყენებიათ.
თერჯოლის რაიონში, სოფელ ღვანკითში მდებარეობს ღვთისმსშობლის შობის(დედაღვთისა) მამათა მონასტერი.ეს ტაძარი დგას სოფლის დასავლეთით, მდ.ჩოლაბურის მარჯვენა ნაპირზე. იგი მეთორმეტე საუკუნის ნაგებობაა. მის შესახებ საინტერესო ლეგენდა არსებობს : ერთხელ მდ. ჩოლაბური ისე ადიდებულა, რომ [[თამარ მეფე]] ღვანკითის მხარეს ვეღარ გასულა. სოფლის მცხოვრებლებს სასწრაფოდ აუგიათ ეკლესია და წყლის დაკლებამდე მეფისათვის ლოცვას შედგომიან, არგვეთის მხარეს კი, ეკლესიაში, თვითონ თამარ მეფე ლოცულობდა.სხვა ლეგენდის მიხედვით კი, მდ.ჩოლაბურის ქვეშ ხალხს გვირაბი გაუყვანია და მისი მეშვეობით მიმოდიოდნენ ღვანკითსა და არგვეთის ეკლესიებში.
2006 წელს დაიწყო ტაძრის აღდგენა და დასრულდა 2008 წლის სექტემბერში. ტაძრის აღდგენის უშუალო ორგანიზატოერი თერჯოლის წმ. გიორგის სახელობის ეკლესიის წინამძღვარი მამა სპირიდონია (ცქიფურიშვილი).
 
დედაღვთისას ეკლესია ერთნავიანი ბაზილიკაა, (დაახლოებით 9*69X6 არშინიმ), ნაშენია თლილი ქვისა და კირისაგან. [[1924]]-[[1925]] წლებში მისთვის შემოუცლიათ პერანგი, წაუღიათ და მდ.ჩოლაბურის ნაპირის გასამაგრებლად გამოუყენებიათ.
 
2006 წელს დაიწყო ტაძრის აღდგენა და დასრულდა 2008 წლის სექტემბერში. ტაძრის აღდგენის უშუალო ორგანიზატოერიორგანიზატორი [[თერჯოლა|თერჯოლის]] წმ.[[თერჯოლის წმინდა გიორგის სახელობისეკლესია|წმინდა გიორგის ეკლესიის]] წინამძღვარი მამა სპირიდონია (ცქიფურიშვილი).
 
ფინანსური დახმარება სხვადასხვა ბიზნენსმენს ეკუთვნის. მის აღდგენაში მონაწილოებდა რამდენიმე ასეული ადამიანი. ტაძრის არქიტექტონიკისა და სიძველის კვალის შენარჩუნებსი მიზნით, მაქსიმალურად იქნა გამოყენებული მშენებლობაში არსებული კონსტრუქციები და ამავე მიზეზითაა განპირობებული ისიც, რომ ტაძარს შიგნიდან არ ჩაუტარდა მოპირკეთებითი სამუშაობები,გაუკეთდა ქვის კანკელი და ქვის იატაკი, დაიხურა კრამიტით. დღეს აქ მამათა მონასტერი ფუნქციონირებს.