ვანო სარაჯიშვილი: განსხვავება გადახედვებს შორის

არ არის რედაქტირების რეზიუმე
{{მუშავდება}}
'''სარაჯიშვილი ვანო პეტრეს ძე (ვანო სარაჯიშვილი)''' ''(დ. ( [[1 მაისი]], [[1879|1879 წელი]] -[[სიღნაღი]] – გ. [[11 ნოემბერი]], [[1924|1924 წელი]], [[თბილისი]])'' - ვანო სარაჯიშვილი ქართული პროფესიული ვოკალური ხელოვნების ერთ-ერთი ფუძემდებელია. ქართველი ხალხის უსაყვარლესი მომღერალი, ''"საქართველოს ბულბული”ბულბული"'' სიცოცხლეშივე ლეგენდად იქცა. ასეთი პოპულარობა მოუხვეჭა მას იშვიათი სილამაზის ხმამ, დახვეწილმა ვოკალურმა ოსტატობამ და ნათელმა სცენურმა ნიჭმა. ლირიკულ დრამატული ტენორი, [[საქართველოს სახალხო არტისტი]]. [[1887|1887 წლიდან]] სწავლობდა თ[[ბილისის სათავადაზნაურო გიმნაზია]]ში, აქვე მღეროდა მოსწავლეთა გუნდში ([[1888|1888]]-[[1895|1895 წლები]]). [[1898|1898 წელს]] შევიდა თბილისის სამუსიკო სასწავლებელში ([[ჩელო]]ს კლასი). [[1898|1898]]-[[1900|1900 წლებში]]. იყო ქართული ხალხური გუნდის მომღერალი – სოლისტი (ხელმძღვანელი ს.კავსაძე). [[1903|1903 წლიდან]] [[პეტერბურგი|პეტერბურგში]] სწავლობდა სიმღრას ჯერ ი. პრიაშნიკოვთათან, შემდეგ ა. პანაევა-კარცევასთან. აქვე შედგა სარაჯიშვილის დებიუტი [[1907|1907 წელს]] [[ჯუზეპე ვერდი]]ს ოპერა "[[ტრავიატა]]ში". პარალელურად [[იტალია]]ში კასტეანოს ხელმძღვანელობით ეუფლებოდა [[ბელკანტო]]ს ხელოვნებას ([[1906]]-[[1908|1908 წლებში]]). მართავდა კონცერტებს იტალიის სხვადასხვა საოპერო თეატრებში.
 
სარაჯიშვილი ვანო პეტრეს ძე (I.V. 1879, სიღნაღი – 11.XI 1924, თბილისი), ლირიკულ დრამატული ტენორი, საქ. სახალხო არტისტი. 1887 წლიდან სწავლობდა თბილისის სათავადაზნაურო გიმნაზიაში, აქვე მღეროდა მოსწავლეთა გუნდში (1888-1895 წწ.). 1898 წ. შევიდა თბილისის სამუსიკო სასწავლებელში (ჩელოს კლასი). 1898-1900 წწ. იყო ქართული ხალხური გუნდის მომღერალი – სოლისტი (ხელმძღვანელი ს.კავსაძე). 1903 წლიდან პეტერბურგში სწავლობდა სიმღრას ჯერ ი. პრიაშნიკოვთათან, შემდეგ ა. პანაევა-კარცევასთან. აქვე შედგა სარაჯიშვილის დებიუტი 1907 წელს ჯ.ვერდის ოპერა "ტრავიატაში”. პარალელურად იტალიაში კასტეანოს ხელმძღვანელობით ეუფლებოდა ბელკანტოს ხელოვნებას (1906-1908 წწ.). მართავდა კონცერტებს იტალიის სხვადასხვა საოპერო თეატრებში.
პეტერებურგში დაბრუნების შემდეგ მომღერალმა მუშაობა განაგრძო იტალიურ დასში. [[1908|1908 წლიდან]] ცხოვრობდა [[თბილისი|თბილისში]]. გამოდიოდა თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრის სცენაზე.
1910-1920 წწ. ვ. სარაჯიშვილის შემოქმდების აყვავების ხანაა. 1913 წლის 28 მაისს შეასრულა ფრაგმენტები ზ.ფალიაშვილის ახლად შექმნილი ოპერიდან "აბესალომ და ეთერი” (აბესალომის პარტია). 1916-1917 წწ. – ცხოვრობდა ბაქოში, სადაც აქტიურ საკონცერტო მოღვაწეობას ეწეოდა. თბილისში დაბრუნების შემდეგ, სარაჯიშვილი მონაწილეობას იღებს ზ. ფალიაშვილის ოპერების დადგმებში, ასრულებს აბესალომის ("აბესალომ და ეთერი”) და მალხაზის ("დაისი”) პარტიებს. ცნობილია, რომ მალხაზის არია "თავო ჩემო” ზ.ფალიაშვილმა ოპერაში შეიტანა ვ. სარაჯიშვილის თხოვნით.