სიმონ III გურიელი (გ. 1792) — გურიის მთავარი 1788-1792 წლებში, გიორგი V გურიელის ძე.

სიმონ III გურიელი
გურიის მთავარი
მმართ. დასაწყისი: 1788
მმართ. დასასრული: 1792
წინამორბედი: გიორგი V გურიელი
მემკვიდრე: ვახტანგ III გურიელი
გარდ. თარიღი: 1792
მეუღლე: მარინე წერეთელი
შვილები: მამია V გურიელი
ესმა
დინასტია: გურიელები
მამა: გიორგი V გურიელი

ბიოგრაფიარედაქტირება

მხარს უჭერდა იმერეთის ტახტისთვის მებრძოლ დავით II-ს. 1790 წელს ხელი მოაწერა საქართველოს სამეფო-სამთავროების ტრაქტატს. იყო ფიზკურად სუსტი ადამიანი და სუსტი მმართველი. წინააღმდეგობა ვერ გაუწია ძმებს, რომლებისთვისაც საბატონიშვილოების გამოყოფაზე დათანხმდა. მას ეურჩებოდა ძმა, ვახტანგ III გურიელი, რომელიც საჯუმათლოს ფლობდა. სიმონის მმართველობის დროს გურიაში კვლავ გაძლიერდა ტყვის სყიდვა. 1791-1792 წლებში გურიის სამთავროზე გახშირდა ოსმალების თავდასხმები. სიმონ III წავიდა ახალციხის ფაშა ისაკთან მოსალაპარაკებლად. გზად ის აჭარის ბეგმა ახმედ ხიმშიაშვილმა შეიპყრო, მხლებლები დაუხოცა, ხოლო თავად ხულოში მძევლად წაიყვანა და არ გაათავისუფლა, სანამ უმცროსი ძმის, აბდი-ბეგის ცოლად გურიელის ასულის, კესარიას შერთვაზე თანხმობა არ მიიღო. სიმონ III ამის შემდეგ ახალციხეში აღარ გადასულა და გურიაში დაბრუნდა.

ოჯახირედაქტირება

სიმონ გურიელს მარინე ქაიხოსროს ასული წერეთელისაგან (გ. 4 მარტი, 1814) შეეძინა ერთი ვაჟიშვილი და სამი ქალიშვილი:

ლიტერატურარედაქტირება

  • ჩხატარაიშვილი ქ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, გვ. 352, თბ., 1985 წელი.
  • ჩხატარაიშვილი ქ. (1964). "გურიის სამთავროს პოლიტიკური ისტორიიდან", მაცნე, N4. თბილისი: საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის გამომცემლობა, გვ. 141-144. 

სქოლიორედაქტირება

  1. თ. სახოკია, „მოგზაურობანი“, თბ., 1985, გვ. 186
  2. Бакрадзе Д., „Археологическое путешествие по Гурии и Адчаре“. СПб. ст. 8, 1878г.