გოდოგანი (თერჯოლის მუნიციპალიტეტი)

სოფელი საქართველოში, თერჯოლის მუნიციპალიტეტში.
Disambig-dark.svg სხვა მნიშვნელობებისთვის იხილეთ გოდოგანი.

გოდოგანისოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის თერჯოლის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: ბროლისქედი, ნაგარევი, ჭალასთავი).

სოფელი
გოდოგანი
Terjola.png
ქვეყანა საქართველოს დროშა საქართველო
მხარე იმერეთის მხარე
მუნიციპალიტეტი თერჯოლის მუნიციპალიტეტი
თემი გოდოგანი
კოორდინატები 42°15′34″ ჩ. გ. 42°46′54″ ა. გ. / 42.25944° ჩ. გ. 42.78167° ა. გ. / 42.25944; 42.78167
ცენტრის სიმაღლე 240
ოფიციალური ენა ქართული ენა
მოსახლეობა 1462[1] კაცი (2014)
ეროვნული შემადგენლობა ქართველები 99,8 %
სასაათო სარტყელი UTC+4
სატელეფონო კოდი +995
გოდოგანი (თერჯოლის მუნიციპალიტეტი) — საქართველო
გოდოგანი (თერჯოლის მუნიციპალიტეტი)
გოდოგანი (თერჯოლის მუნიციპალიტეტი) — იმერეთის მხარე
გოდოგანი (თერჯოლის მუნიციპალიტეტი)

გეოგრაფიარედაქტირება

სოფელი მდებარეობს ჩრდილოეთ იმერეთის მთისწინეთში, ბროლის ქედის დასავლეთით, მდინარე ჭიშურის (ყვირილის მარჯვენა შენაკადი) მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 240 მეტრი, თერჯოლიდან 24 კილომეტრი. სოფელში არის მუხის ტყე.

მღვიმერედაქტირება

სოფელში, მდინარე წყალწითელის ხეობის მარცხენა კალთაზე, 150 მ სიმაღლეზე არის კარსტრული მღვიმე საკაჟია. საკაჟია ამიერკავკასიაში მიკვლეული პირველი პალეოლითური ძეგლია. აღმოაჩინეს 1914 წელს. მღვიმეს რუდოლფ ვირხოვის სახელი ეწოდა. 1936 წელს აღადგინეს ძეგლის ძველი სახელწოდება — „საკაჟია“. აღმოჩენილია მრავალრიცხოვანი არქეოლოგიური და პალეონტოლოგიური მასალა, რომელიც დაცულია სახელმწიფო მუზეუმში.

ისტორიარედაქტირება

გოდოგნის მაცხოვრის სახელობის ეკლესია X საუკუნით თარიღდება და მისი აშენება დავით აღმაშენებლის სახელს უკავშირდება.[2] გოდოგანში ასევე დგას 1873 წელს აშენებული ეკლესია. 1926 წლისთვის გოდოგნის თემი შედგებოდა ოთხი სოფლიდგან და მისი მოსახლეობა შეადგენდა 3336 ადამიანს, ხოლო ფართობი 48,8 კმ²-ს.[3]

დემოგრაფიარედაქტირება

2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1462 ადამიანი.

აღწერის წელი მოსახლეობა კაცი ქალი
2002[4] 1765 827 938
2014[1]   1462 724 738

ლიტერატურარედაქტირება

სქოლიორედაქტირება

  1. 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016.
  2. ბოჭორიძე გ. "იმერეთის ისტორიული ძეგლები", თბილისი, 1995.-გვ. 120-124
  3. ქუთაისის მაზრის ადმინისტრაციული რუკა საქართველოს ეროვნული არქივი
  4. საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II